Dalgakıran

Ben bir deniz olacak kadar büyümedim henüz
Ama deniz denizse eğer benim sesimden
Koca koca metalleri kaldıracak gücüm yok
Yinede gemi yalnız kaldığında kıyıyı arıyorsa
Ben tutuyorum elinden
Ay dolup taşsa da yakamoz yaratamam
Eğer fotoğrafını çektiysen yakamozun, ortadaki benim
Söyledim
Ben inci taneleri çıkarabileceğin
Kıyısında sevgilini öpebileceğin bir deniz değilim
Açıklardan dolu dizgin gelen bir dalgayım ben
Rüzgarın elini tutan
Yaklaştıkça heyecandan köpüren.
Sevinçlerimi sırtıma yükleyip
Sana koşuyorum ve
Bana dönük görünce seni
Gözlerini üzerime daldırdığın sanısıyla
Beni çağırdığını hissedince
Coşkumu dizginlemiyor
Yaşamayı da arkama katıyorum
Kollarımı uzatıp
Dokunmaya bir rüzgar kala saçlarına
Kayalara çarpıyorum
Kırılıyor
Paramparça olup dağılıyorum
Hırsımdan köpürüp
Geri dönüyorum
Başka yollara sapıp
Yürümeye başlıyorum
Yorgunum ve koşamıyorum
Rüzgar son kez fısıldıyor kulağıma
Uzanıyorum
Ayaklarının ucunu öpüyorum
Benden ürpererek
Buz tutmuş insanlara dönüyorsun yüzünü
Sessiz ve çaresiz
Yazdığın yazıyı alıp usulca
Ben de çekiliyorum
Rüzgarın elinden tutup yeniden
Büyüyüp deniz olmaya gidiyorum



Yorumlar